Bu sıralar bir güruh peyda oldu. Kimi selefî, kimi hadis inkârcısı, kimiyse nereye koysan oraya yakışmaz aklıevvel tipler… Kesip biçiyorlar, “kâfirler” diye ahkâm kesiyorlar. Peki bu dinden böyle
Kaçır beni âheng, al beni birlik!
Artık barınamam gölge varlıkta.
Ver cüceye, onun olsun şâirlik,
Şimdi gözüm, büyük sanatkârlıkta!
Öteler, öteler, gayemin malı;
Mesâfe ekinim, zaman mâdenim.
Gökte saman-yolu benim olmalı!
Dipsizlik gölünde, inciler benim.
Diz çök ey zorlu nefs, önümde diz çök!
Heybem hayat dolu, deste ve yumak.
Sen, bütün dalların birleştiği kök;
Biricik meselem, Sonsuz'a varmak...
Sünnete ittiba etmeyen, tembellik eder ise hasaret-i azime; ehemmiyetsiz görür ise cinayet-i azime; tekzibini işmam eden tenkit ise dalalet-i azimedir.
Renk ( On Birinci Lem'a- Mirkatü's s-Sünne )·Kitabı okuyor