6 şubat benden, benim ailemden birini götürmedi ama;
Babamla beraber beni okula bırakan, amcam gibi sevdiğim adamı,
Abimin ilkokuldan beri en yakın arkadaşını, abim gibi gördüğüm, depremden 2 gün öncesi soframızda bulunan, ailemizden biri olan genci aldı bizden.
Abimin arkadaşı 16 yaşındaydı o zaman, farkında olmadan öylesine söylediği sözle, vasiyet vermişti depremden 2 gün önce. Abime, eğer bana birşey olursa 14 Şubat'ı sevgililerinizle değil, gelip benim mezarımda doğum günümü kutlayarak geçirin demişti. Ve onu enkaz altından doğduğu gün olan 14 Şubat'ta çıkarttılar, ben abimi ilk defa o kadar çökmüş gördüm
Her gün enkaz başında beklemişti, 14 Şubat sabahı elinde minik kek ve mumla gidip enkaz başında doğum gününü kutlamıştı arkadaşının, akşamında ölüm haberini almıştı. Şimdi başına ne gelse, gider arkadaşının mezarına saatlerce orada derdini anlatır
Rabbim bize bir daha böyle acılar yaşatmasın, hayatını kaybedenlerin ruhu şad olsun