Huzur, dış dünyanın sessizliğinde değil, kalbin Rabbine teslim oluşunda gizlidir.
İman, fırtınalı zamanlarda bile insanın içine serilen görünmez bir sükünettir.
Kalp, imanla doldukça dünya daralsa bile iç âlem genişler, insan nefes alır.
Çünkü gerçek huzur, şartların düzelmesinde değil; kalbin Allah’a bağlanmasındadır.
İman varsa, insan yalnız değildir, yalnız değilse, huzursuzluk kalıcı olmaz.