Bir türlü sonuna gidemiyorduk rüyalarımızın.Korkuyorduk.Korkuyordum.Hayallerinde bile korkar mı insan ? Hayallerinde bile kadınlar,insanı azarlar mı ?Hayallerine bile hükmedemez mi insan?Böyle yerleri atlıyordum neyse; bazı ayrıntılara girmiyordum.Oysa,ayrıntılara inilmezse sonuca nasıl ulaşılabilir?Hiç bir yere ulaşamıyordum.Başarısızlığın yarattığı öfke yüzünden hayallerimin düzeni bozuluyordu:Pusuda bekleyen kötü hayaller ,eziyet eden görüntüler birden saldırıyordu üstüme.Yarım kalmış işkenceler,artık sıralarının geldiğini düşünerek ortaya çıkıyordu.
Bazı güçlerim vardı.Konuşmakla geçeceğini sanıyordum.Seni görmek istiyordum kısacası.İnsan görmekle bile bazı şeylerin ağırlığına dayanabilir,avunabilir,hayal kurmağa devam edebilir.Sen anlamazsın tabii.Anlamak için,insanın bazı eksik yönleri olmalı.