Bartholomew Thorne
@Barthollo
Koskoca bir yalanlıkta, herkes kendi yalanlarıyla yaşıyor...
Şu anda okuduğu kitap
Günümüz dünyasında sürekli bir oraya bir buraya koşuşturduğumuz, hayallerimizin; mutluluğumuzun sonsuz döngüsünde kısıtlanan aciz bünyemizin ilacı aradıklarımız aslında bizzat yine kendi içimizde olduğunu anlatan kısa ama güzel bir kitap.
" Ne değerli oluyor elde edemediklerimiz. Bir kere de elde ettik mi başka şeye yöneliyor tutku. Dinmez, onulmaz bir susuzlukla bağlıyız yaşama
" - Lucretius
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dostluk ÜzerineAlıntı
"Ben" ve "benliğim" sık sık şunu görüşür: Bir dost olmasaydı nasıl dayanırdık? Yalnız olan için bir dost, daima üçüncüdür. Üçüncü, bir mantardır ki iki kişi arasında başlayan bir konuşmanın devam edip derinliklere dalmasını önler...
Başkalarına olan inancımız, kendimizde olanı ve kime inanma isteğimizi ortaya çıkarır. Bir dosta olan özlemimiz, bizi ele verir
Dostum yalnızlığa kaç! Orman ve kaya sana eşlik eder; çünkü onlar ağır başlıdır, susmayı bilirler. Sen yine de çok sevdiğin geniş dallı ağaca benze; çünkü o deniz kenarında susan ve dinleyen bir tavırla durmaktadır.
Yalnızlığın bittiği yerde panayır başlar ve panayırın başladığı yerde ise büyük oyuncuların gürültüsü ve zehirli sineklerin sesi başlar. Dünyada en iyi şeyler bile, kendilerini sergiyelecek kimse bulamazsa hiç bir şeye yaramaz. Halk ise bu göstericilere büyük adam der; çünkü halk büyükten anlamaz. Ama büyük olan yaratıcıdır. Oysaki halk, sadece büyük davaların göstericilerini ve artistlerini tanır ve onlara iman eder. Dünya, yeni değerler yaratanların etrafında döner. Dünyanın gidişi böyledir. Oyuncunun zekası vardır ama zekanın vicdanı zayıftır. O her zaman en çok inandırabileceği şeye inanır. Yarın başka, öbür gün başka bir şeye inanır...
Bütün derin kaynakların algılanışı yavaştır. Derinliklerine düşen bir şeyin ne olduğunu anlamak için uzun zaman beklemeleri gerekir. Gerçek büyüklükler, panayırın ve şöhretin ötesindedir...
Dostum yalnızlığa kaç. Seni zehirli sineklerle didiklenmiş buluyorum. Sert ve sağlam bir havanın uçtuğu yerlere kaç!
üç değişim üzerineAlıntı
Fakat söyleyin kardeşlerim, arslanın yapamayıp da çocuğun yapabileceği şey nedir? Yırtıcı aslan niçin çocuğa dönüşmelidir? Çocuk bir günahsızlıktır. Çocuk bir temizliktir. Çocuk bir unutmadır çünkü. Bir yeni başlama, bir oyun, kendiliğinden yuvarlanan bir tekerlek, bir ilk hareket ve kutsal bir "evet" tir.
Evet kardeşlerim, yaratıcının oyunu için kutsal bir "Evet" gereklidir. Ruh, şimdi kendi iradesini ister ve dünyayı kaybeden kendi dünyasını kazanır.
üç değişim üzerineAlıntı
Fakat en ıssız çölde ikinci değişim olur. Ruh arslanlaşır. Hür olmak ve kendi çölünde egemen olmak ister... Son tanrısına düşman olmak ister ve zafer için büyük devle boğuşmayı diler. Artık ruhun efendi ve tanrı olarak tanıyamadığı büyük dev nedir? Büyük devin adı "Sen yapmalısın" dır. Fakat arslanın ruhu "Ben isterim" der.
...
Özgürlüğe ulaşmak ve göreve karşı da kutsal diyebilmek için, arslan olmak gereklidir... Bir zamanlar o en kutsal şey olarak " Sen yapmalısın"ı seviyordu. Şimdi sevgisinden özgürlük çakabilmek için her şeyde cinnet ve keyfilik bulabilmelidir.