Her kitapta kendimizi okuruz. Kendimizle yatarız her kadında. Kitaplar, kadınlar , şehirler, metruk kervansaraylar gibi boş. Onları dolduran senin kafan, senin gönlün .
“Düşüncenin her korkudan âzâd dolduğu bir ülke
Bir ülke ki insanları dimdik,
Dünya duvarlarla bölünmemiş,
Kelimeler gönlün derinliklerinden fışkırır,
Emek kemale uzatır kollarını,
Aklın ırmağı alışkanlıkların karanlık çölünde kuruyup gitmemiş,
Ne olurdu Tanrım! Benim yurdum da böyle bir ülke olsa !”