Yüzyıllık Yalnızlık ve Kırmızı Pazartesi’den sonra okuduğum üçüncü Marquez eseri olan Yaprak Fırtınası aslında yazarın ilk önemli yapıtı olarak biliniyor. Kımızı Pazartesi gibi Yaprak Fırtınasında da sonunu baştan bildiğimiz ve geri dönüşlerle bu sona götüren nedenlere ve ayrıntılara ulaşabildiğimiz bir uzun öykü okuyoruz. Kitap kasaba halkının nefret ettiği bir doktorun intihar etmesi ile başlıyor ve bir emekli albayın halkın cesedin olduğu yerde çürümesi konusundaki direncine rağmen bu ölüyü defnetme çabası ile ilerliyor. Olayları da üç anlatıcının (emekli albay, albayın kızı ve albayın torunu) bakış açılarından okuyoruz ki bunun eseri zenginleştiren bir unsur olduğunu söyleyebilirim. Kitapta geçen hikâyede albay, kızı ve torunun cesedin yanına gitmeleri ile defin arasında geçen yarım saatlik süreç anlatılıyor olsa da geri dönüşlerle yirmi beş yıllık bir zaman dilimi içerisinde doktorun kasabaya gelişi, Amerikan muz şirketinin kasabaya gelmesiyle birlikte öncelikle meydana gelen geçici bir refah, ardından sebep olduğu büyük yıkım ve çürümüşlük, halkın doktordan nefret etmesine neden olan olay, albayın doktora vermiş olduğu söz gibi ayrıntılara ulaşıyoruz. Ayrıca Yüzyıllık Yalnızlıktan tanıdığımız albay Aureliano Buendia ismini bu kitapta yeniden göreceğimizi de söylemeliyim. Marquez’i ilk kez okuyacaklar için Yaprak Fırtınası iyi bir seçim. Ancak kitabı okumadan önce Amerikan muz şirketinin Kolombiya’da muz işçilerine yaptığı katliamla ilgili bir araştırma yapılırsa yazarın derdinin ne olduğu daha iyi anlaşılabilir diye düşünüyorum. Zaten kitaba getirebileceğim tek eleştiri de bu noktada. Bu sömürü ve katliamla ilgili biraz daha fazla ayrıntıya yer verilseymiş kitap tam bir başyapıt olabilirmiş. Ancak yazarın ilk kitabı olduğu düşünüldüğünde, bu da gayet anlaşabilir

Yaprak FırtınasıGabriel Garcia Marquez · Can Yayınları · 20244,460 okunma

Geri İleri