Bugünlerde tam bir Gregor Samsa parodisi gibi hissediyorum kendimi. Sanki aslında böcekmişimde bir gün sebepsizce bu bedene tıkılmışımcasına uzak geliyor nesneler ve manaları. Mesela artık rahat ettiğim tek bir yer bile yok. Manevi yapısıyla bir ev denebilecek bir mekan mevcut değil. Mevcut olansa bana ait değil. Yabancılaşmanın farklı bir boyutu sanırım bu.