Reddedici, otoriter ve baskıcı annelerin çocukları önce içlerindeki anne yoksunluğunu "bastırmayı", kendi iç dünyalarına "derinleşmemeyi" fazla "duygusal olmamayı" kimseye "bağlanmamayı" "güvenmemeyi" öğreniyorlar.Annesine güvenle bağlanamayan kişi hayata güvenle bakamıyor.
Kaygı, bir tetikçidir... Kimin ruhunda var olursa o ruhun kimyasını bozar. Anormal davranışlara yol açar. Mesela, aslında hiçbir çocuk "yalancı" değildir.... Ancak çocuğu azıcık kaygılandırırsanız, çocuk "kendini korumak için" yalana başvurabilir.
Bir çocuğa yapılabilecek en büyük haksızlık onun merak duygusunu yok etmektir ve en başarısız eğitici, çocuğu yaşı itibariyle yöneldiği merak alanından bir kanal bulup kendi anlatacağı konuya bağlayamayan eğiticidir.