Kitap hakkında şöyle düşünüyorum:
Kitap yaklaşık 300 sayfa, ancak beni en çok etkileyen bölümler, ressamın Dorian Gray’e duyduğu sevginin anlatıldığı 20–25, belki de 50 sayfalık kısımdı. Bu sevgi o kadar saf, o kadar güzel ve paylaşmaktan uzak bir yerden aktarılıyor ki gerçekten çok etkilendiğimi söyleyebilirim. Fakat kitap bu duygu üzerinden ilerlemiyor. Daha çok Dorian Gray’in, anlatıldığı üzere muhteşem yakışıklılığından dolayı zamanla edindiği kibre ve bu kibrin insanı nasıl yok ettiğine odaklanıyor.
Kibrin yansıtılış biçimi, kitapta en beğendiğim yönlerden biri oldu. Problemi hiçbir şekilde kendinde görmemesi, sürekli değişen ve giderek kötüleşen ruh hâlinin sorumluluğunu başkalarına yüklemesi çok iyi anlatılmış. Bence bu noktada yazar oldukça başarılı.
Kitabın bilim kurguya yaklaşan bir noktaya dokunması ise beni ters köşe yaptı ve bu durum hoşuma gitti. Ancak dediğim gibi, eğer ressamın duyduğu aşk üzerine ilerleseydi çok daha fazla etkilenebilirdim. Çünkü o kısa sayfalarda bile oldukça yoğun bir duygu verilmesi beni açıkçası fazlasıyla etkiledi.
Hatta vermiş olduğum 7 puanın 4’ü ressamın beslemiş olduğu sevgiye aittir :)