Çok kimse kendindeki kusurun farkındadır, fakat açığa vurmaktan çekinir. Halbuki kendi kusurlarını görebilmek bir kalite alametidir. Bu kusurları dile getirebilmek de öyle. Hele kendisiyle alay edebilmek zekâ işidir.
İdealist adamların çoğu, güç kazandıktan sonra 'dava' adı altında bir şekilde zalimleşiyor. İnsani ilişkileri, aşkı, tevazuyu unutuyorlar. Başkalarını üzmekten, feda etmekten, kurban etmekten kaçınmaz oluyorlar...