Batuhan Bel
@BatuB25
Sonuna kadar düşünülmemiş şeyleri söyleyen insanlardan iğrenirdi. Bu yüzden de nerdeyse tüm insanlardan iğrenirdi. Ve bu iğrendiği insanlığın önünden de sonunda, yirmi yıl önce geri çekti kendini.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Düzene AlışamayanlarDüşünce
İlk başta kitap incelemesinden önce "Tezer Özlü" gibi "Nilgün Marmara" gibi psikolojik olarak buhran yaşamış, iki büyük kalemin eserlerini ve hayatlarını araştırıp onları anlamaya çalışmak istiyor insan. Evet etrafımdan bazen; neden bu kadar karanlık kitaplara yöneliyorsun, boğulmuyor musun yorumlarını duyduğum zaman hayatın gerçeklerini ve insanların iç dünyalarını, onları bu duruma sürükleyen nedenlerini çözmek ve görmek istediğimi dile getirmeye çalışıyorum. İnsanların hep aydınlık değilde, karanlık taraflarında da yanında olmayı, sadece hayatları yargılamadan dinlemeyi çozebilmelerini istiyorum. O insan bir zorluğunu anlatiyorsa ürkütmeden, bir daha anlatmaktan vazgeçirecek kadar ürkütmeden sessizce dinlemelerini istiyorum. Yaşanmış hayatlara, zorluklara belki de etrafımızda birçok insanın dile getirmeye korktuğu ve insanların boyle büyük kalemlerin yaşanmışlıklarına baktığı gibi 'boğucu bakış açısıyla' düşüncesiyle yaklaşılan, yaşadığı zorlukları dile getirmeye cesaret gösteremeyen belki de birçok insan var çevremizde. Bilemeyiz belki de onlarda vazgeçip bir köşede yazmayi deniyorlardır. Her insan yapısı,duygusallıkları, aynı şekilde kaldıramıyor. Sadece bazı insanlar bu hayatta daha kırılgan ve daha hassas olabiliyor. Hayatları yargılamayı bırakın, onları nasıl bi uçuruma götürdügünüze odaklanın. Herkesi kendi karakteriniz üzerinden görmeyi bırakın, ya da hiç gözükmeyin.
Kitaba gelecek olursam, mektuplaşmalar her zaman keyifle takip ettiğim eserler oldu benim için. Ferit Edgü ve Tezer Özlü gibi kıskanılacak nitelikte ki yakın arkadaşların 1966-1985 yillari arasında nereye giderlerse gitsinler, nereye yolculuk yaparlarsa yapsınlar birbirlerine çıkan yolları bulmalarına ve birbirlerine ne kadar iyi geldiklerini mektuplarda görmek mutluluk verici. İç dünyalarını