"Pencereleri kapatsan da dışarıdaki kötülüğün içeriye sızacak bir yol bulduğunu biliyorum ama yine de ışıkları söndürüp onlarla körebe oynayabilirsin," diye mırıldandım. "Direksiyon başında sinirlendiğinde hızı artırabilirsin, dışarıda koşmaya başlayabilirsin ama öfkeni sindirmeyi öğrenmezsen kafanın içindeki o bir metrekarelik alanda felç geçirirsin." Çantamı çıkardım. "Yaralarını kapatmak yerine açıkta bırakırsan insanların ellerine kolayca mikrop kapmanı sağlayacak yegâne silahı vermiş olursun. Zehirli iğneyi. İğne asla zehre batırılmamıştır, onu tutan insanlar zehirlidirler." Çantamın fermuarını kapattım. "Sonra dikiş izi kalır. O iz geçmiyor." Yara bandını dizinin üstüne bırakıp arabadan indim.
Sayfa 135 - Bu sözü Liva karakteri söylemiştir.·Kitabı okudu