“Hava güzel”,dedim gardiyana
Sanki konuşup konuşmamasını bilmez gibi,bana cevap vermeksizin bir an sustu;sonra sert bir tavırla şöyle mırıldandı: “olabilir.”
“Şimdi ise tutsağım. Bir hücrede prangaya vurulmuş bedenim; ruhum bir tek düşünceye hapsedilmiş. Korkunç, acımasız, yürek yakan bir düşünce! Artık önümde tek bir düşünce, tek bir yargı, tek bir gerçek var: idama mahkûm olmak!”