Batuhan Çetin
@Batuhanca
68 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Tektaş nişan yüzüklerinin tarihi üzerine
Elmaslar eritilemezler ve o anlamda metalaştirilamazlar. Büyük elmas taşlar merak ve hayranlık uyandırmaktan, en önemlisi de kişinin statüsünü sağlamlaştırmaktan başka bir işe yaramaz. Yirminci yüzyıldan önce yalnızca gerçek zenginler elmas alabiliyordu. Ancak Avrupa orta sınıfının giderek artan serveti, elmas madencilerine yeni bir pazar sağladı. 1902'de dünya elmas üretiminin yüzde doksanını elinde tutan DeBeers şirketi taşların değerini düşürmeden iyice büyüyen bu pazarda nasıl satış yapacağını düşünüyordu. Bu işi kurnaz bir pazarlama kampanyasıyla başardılar: Elmaslar ölümsüzdür sloganını uydurarak, tektaş nişan yüzüklerinin ebedi aşkın gerçek yegane ifadesi olduğu fikrini icat ettiler. Sevgilisini hislerinin gerçekliğine inandırmak isteyen herkesin tektaş bir yüzük alması gerekiyordu; üstelik taş ne kadar pahalı olursa dile getirilen hisler de o kadar gerçek demekti. Muazzam bir başlangıç yapan pazarlama kampanyası milyonlarca eve elmas soktu, bir James Bond filminde ise doruğuna ulaştı: Elmasın yeni üstlendiği romantik aşkın simgesi rolünü yücelten bir Sherley Bassey/John Barry şarkısı filme eşlik ediyordu.
Tahnit üzerine
1896'da soğutmanın prensipleri bilinmesine biliniyordu ama soğutucuların kullanıma girmesi için bir 50 yıl daha geçmesi gerekecekti. Sıcak ülkelerde bir öldüğünde iki seçenek vardı: ölen ya gömülür veya yakılırdı. Ya da tahnit edilirdi. Tahnit yöntemleri 1867 yılına kadar arsenik gibi zehirli kimyasallar içeren özel çözeltilere veya alkole dayanıyordu, 1867'de ise Alman kimyager August Wilhelm von Hofmann formaldehiti keşfetti. Önceki yöntemlerin aksine, formaldehit dokuyu, cesede adeta canlı bir görünüm verecek denli iyi korunduğundan kısa sürede en çok tercih edilen yöntem oldu. Lenin, Mustafa Kemal Atatürk ve Galler prensesi Diana formaldehitle tahnit edildi. Günümüzde Gunther von Hagens'in geliştirdiği, adına plastinasyon denen Yeni bir teknik vardır. Plastinasyon, vücuttaki suyun ve lipitler gibi yağların boşaltılarak, bir vakum tekniği ile yerine silikon kauçuk ve epoksi reçine konmasına dayanır. Adı geçen malzeme her türlü boya yapıştırıcı ve esnek üründe kullanılan çok yönlü bir malzemedir ve tıpkı formaldehit gibi canlıya yakın bir görünüm sunar. Ayrıca kullanılan plastiklerin katılığı sayesinde cesetlere canlı pozisyonları verilebilir.
Merhaba, kitap Oxford üniversitesinde malzeme bilimleri Profesörü tarafından yazılmış, insan hayatında önemli, uygarlık ve yaşamımıza katkıda bulunan malzemeleri (plastik, beton, çikolata vs.) gerek tarihsel, gerek bilgisel fakat daha önemlisi bilimsel olarak bilgilendiriyor.
Yazarın dili gayet keyifli, kitapta hacimli değil ve gayet okunabilir, bölüm bölüm yazılmış. Çevirisi de okunabilir, dili yalın ve anlaşılabilir yazılmış. Neredeyse verilen her bilginin altı çizilebilir nitelikteydi benim için, aldığı bilim kitabı ödülünün gayet hak edildiği kanaatindeyim. Konusu itibarıyle de çok farklı olduğunu düşünüyorum. Tavsiye ediyorum.
Merhaba, kitap Batı kavramının nasıl oluştuğunu, değerlerinin köklerini, bu köklerinin nasıl oluştuğunu dört bin yıllık bir tarihsel süreç içerisinde inceliyor. Bir yol haritası verdiği gibi, metod ve güncel arkeolojik bulgularla konuyu işliyor. Çok zengin notlar ve kaynakçalarla da detaylı bir araştırmanın ürünü olduğu aşikar. Kitabı tavsiye ediyorum.
Benim eleştirdiğim nokta şudur: Kitabı okunabilir kılan şey yazarın enfes bilgisi ve kitabın güncel olması. Çeviriyi ben başarısız buldum. Fazlasıyla noktalama işaretleri yanlışları var ve bu okuma kalitenizi etkileyecek nitelikte, kelime hataları da çok fazla. Umarım sonraki basımlarda durum düzelir
