Ne garip değil mi?
İnsana en çok acıyı yaşatan şey, kötü günler değilmiş aslında.
Unutamadığı en güzel anılarmış.
Çünkü acı anlar geçiyor,iz bırakıyor ama zamanla siliniyor.
Ama güzel anılar...onlar kalıyor.
Bir şarkıda,bir kokuda,bir sokakta ,bir fotoğrafta karşına çıkıyor.
Bir tebessümle başlıyor,sonra boğazında düğümleniyor.
"Keşke" diyorsun...
Bir an için geri dönebilsem,o anı bir kez daha yaşayabilsem...
Ama olmuyor.
Zaman,güzel anıları saklıyor ama geri vermiyor.
İşte en zor olan da bu;
Bir zamanlar seni mutlu eden şeyin,bu gün yüreğini en çok acıtan şey haline gelmesi...