BayMittler
@BayMittler
81 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
SOHBAHARDuygu ve Düşünce
Hayat hikayem.
Önü yazsız, çiçeksiz;
Ardı kışsız, bitimsiz...
Bir ağacım sanki;
gölgesiz, göksüz.
ve kurumuş kalbim,
gövdem köksüz.
Şahitsizim yaşantıma;
Bu satırlar öksüz.
Ve bir uçurtmayım kopuk;
Yelsiz, delik deşik, yönsüz...
Reklam
Seni tanıyana kadar dünyada pek çok renk var zannederdim. Sanırdım ki her cisim ya da varlık, dünyadaki diğer bütün şeylerden uzak kendince bir görünüşe sahip ve biz çeşitli ışık oyunları ve yanılsamalar vasıtasıyla idrakımızca algılıyoruz onları...
Sen bana yanıldığımı öğrettin.
Sana rastlamak ve dahi seni sevmek...
Hayatım boyunca fırçamı daldırmadığım renk paletime şimdi parmaklarımla girişip baştan aşağı sana boyamaktı dünyayı. Anladım ki senden önce görmüyormuşum, körmüşüm.
Denizin mavisi azmış, ufkun kızılı, gecenin karası...
Sen, başka bir kapı açmakmışsın bu dünyaya...
Gözlerinin eşiğinden geçince anladım.
Benim sana tesadüfüm; bir kara kurşun kalemin, şu aciz dünya tuvalini binbir renge boyamak mucizesini gerçekleştirmesidir.