BayMittler
@BayMittler
81 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
John Fante'nin Toza Sor isimli kitabındaki Arturo Bandini'nin küçüklüğünün ve ailesinin hikayesinin yer aldığı kitap.
Dramatik, dokunaklı, gerilim dolu ve hayatın epey içinden...
Yumruklarınızı Arturo ile sıkarken gözyaşlarınızı Maria ile döküp Svevo'nun sıkıştığı kıskaçta buluyorsunuz kendinizi.
Ne lanet okuyabiliyorsunuz tüm nefretinizle ne de hak verebiliyorsunuz içtenlikle, sürükleniyorsunuz sadece.
Yazarı, okuru hikayesinde eritebilen bu başarılı anlatımından dolayı tebrik ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Okunması ve fikrî takibi oldukça zor bir kitap.
Çok berrak bir zihinle ve kısa bir süreçte okumak gerekiyor, hikayeye tekrar tekrar kendinizi verip öncesini anımsayamayabilirsiniz.
Belli bir zaman akışı ve kurgu alışık olduğumuz tarzda ilerlemiyor.
Öyle veya böyle bitirebildiyseniz okuyamayacağınız kitap yok.
Romantik eserleri pek sevmem açıkçası. Ancak bu kitap bakış açımı değiştirdi.
Sıradan, bir ara okurum diye alıp bir kenara koymuştum. Sıkıldığım bir günde aradan çıkarmak istedim ama hiç aklımdan ve kalbimden çıkaramayacağım duygular uyandırdı içimde.
Nefis bir kitaptı.
*spoiler uyarısıdır*
Kitabın beni en çok etkileyen sahnesi, İkbal'in İhsan'a içten içe "evet" demek isteyip de İhsan'ı ve annesini bedbaht etmemek, aşkını kirletmemek, sevdiğini alçaltmamak için yaptıklarıydı.
Ne kadar rezil ve âdi bir kadın olduğunu Mazlume'ye anlatıp da Mazlume'nin suratına acımasızca çarptığı sefilliğinden güç alıp kendine öfkesini harlayıp sevdiğine onu koruyabilmek adına "hayır" diyebilecek gücü kendinde toparlaması okur olarak benim içimde fırtınalar kopardı.
Sanki bu acımasız durumun pençesinde kıvranan benim gibi hissettim.
Kitap, kendi içinde irdelemesini içeriyor aslında... inanın bana, kitabın şu alıntısından daha doğru bir incelemesi olamaz:
"....
yaşadığımız ve bizi olduğumuz kişiler gibi yaşatan duygular gözlerimizin olmasından kaynaklanıyordu, gözler olmadan duygular farklılaşacaktır, nasıl farklılaşacağını bilemeyiz, hangilerinin farklılaşacağını bilemeyiz, sen kör olduğumuz için ölü olduğumuzu söylüyorsun ya, işte tam da bu.
+kocanı seviyor musun?
-evet, kendimi sevdiğim kadar, ama kör olursam, eğer kör olduktan sonra şimdiye dek olduğum insan olmaktan çıkarsam, o zaman kim olarak onu sevmeye devam edebileceğim ve hangi sevgiyle?
+önceden, biz görürken de körler vardı,
-şu anla karşılaştırıldığında çok azdılar, kullanımda olan duygular görenlerinkilerdi, bu yüzden körler başkalarının duygularıyla uyumsuyorlardı, kör insanlar gibi değil yani, şimdiyse, evet, şu an doğmakta olan, körlerin gerçek duyguları ve daha işin başındayız, şimdilik hâlâ eskiden hissettiklerimizin anısıyla yaşıyoruz, yaşamın bugün nasıl olduğunu bilmek için gözlere ihtiyacın yok"
