Piro

Piro

, bir kitap okudu
4/10
·100 syf.·
2023 2. kitabı
Yavuz Ekinci
7.3/10 · 203 okunma
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yaşamında herkesin kendini zayıf hissettiği anlar mutlaka olmuştur. Kendimi en kötü ve zayıf hissettiğim an, işte o gece oldu. Her tıkırtıda ve her seste ...'nın eve gelmesini, çekmece kilidini açmasını ve hikâyemi kaldığı yerden yazmasını bekledim. Ama bunların hiçbiri olmadı. Arada bir apartmanda bir iki kapının çarptığı duyuldu. Bazen de dışarıda yürüyenlerin ayak sesleri... Sonra tekrar sessizlik çöktü. Adımlar da kapı çarpmalar da azaldı ve duyulmayacak kadar uzaklaştı. Bir inancım çalınmış olsaydı, yaşamımdaki en büyük fırsatı kaçırmış olsaydım, bundan daha büyük bir yalnızlığa gömülmez, üzüntüye kapılmazdım.
Sayfa 86 - Doğan Kitap·Kitabı okudu
Hayat
Ben hiç kimseyim, hiç kimse... Ne hissetmeyi ne düşünmeyi ne de istemeyi bildim. Tamamlanmamış zavallı bir hikâye kahramanıyım. Geri kalan hayatım, çürümeye terk edilen zihninde bin parçaya bölündü. Şimdi var olmayan bir şehrin varoşu gibiyim.
Sayfa 95 - Doğan Kitap·Kitabı okudu
Alıntı
Ve Sümeyra gitti. Kadınlar ne ister diye bir soru sormayacağım. Buna hiçbir erkeğin cevap veremeyeceğini biliyorum.. Onun gittiği gece... ...Sessiz geceler, birbirini kovalayıp durdu. Bu geceler dünyanın mezarlığı gibiydi. Yatakta onu düşünerek tavana bakarken evdeki sessizlik sanki sonsuzluğa dokunuyordu. Zamanın damla damla akışını dinledim. Dayanılacak gibi değildi. Her şey çok karanlık ve çok soğuktu. Yüksek sesle kendi kendime konuşarak odada yürürken birbirinden kopuk şeyler düşleyip durdum.
Sayfa 81 - Doğan Kitap·Kitabı okudu
"Sessizlik", ruhumu ekşiten bir sözcük olarak çıkar sözlükten. Benim gibi can sıkıntısını bir gölge gibi yanında taşıyanların, bu serin güz gecesinde sığınacakları tek yer, yalnızlık kokan tek kişilik yataklarıdır. Ben de günlerce yatağa sığındım. Sabah güneş doğuyordu ve akşam güneş yine batıyordu. Huzursuzluğun içimde olduğunu biliyor, kimi zaman, dünyadaki mutsuzluğun suretine dönüştüğümü hissediyordum.
Sayfa 24 - Doğan Kitap·Kitabı okudu