Çok uğraştım, Tanrım! Öyle uğraştım ki seni unutmak için.
Çok sıkıntılı geçen bir gün, birkaç dakikalığına unutmayı becerdim
Ama geceler uzun, geceler bizim.
Düşünmüştüm ki, seni görmezsem eğer,
bir anı olursun, canım istedikçe belleğimde canlanan.
O da canım isterse.
Ama ne oldu?
Anılarıma gömdüm kendimi, teslim aldın benliğimi.
Gitme diyemedim sana, demeyeceğim de... Beni sevmek hakkını tanıdığım ilk kadına "gitme" diyemem, anlıyor musun? Çünkü kalacağına inanıyordum, dedim ya sana inanıyordum. Ayrılığı gerektiren sebeplerin tartışması yapılamaz bence. Sevmek istemektir. İstemekse kalmaktır bir bakıma. Sevsen isterdin beni, istesen kalırdın, hiç gitmezdin. Her çaresizliğe karşı durabilirdim seninle, her şeye meydan okuyabilirdim. Sevgin gücümdü, sevgimin acın olduğu kadar. Seninle paylaşmak vardı kederleri, hazları bölüşmek vardı. Seninle yaşamak vardı kıyasıya ve sevişmek vardı doludizgin. Hepsi bir anda yok oldu görüyor musun?