Ben, insanların karşısında oturmasını bilirim; bazen, anlayışlı bir görünüşle susmasını bilirim; bir şeyler yapmak gerektiğini hissettiğim zamanlarda, bir şeyler yapıyormuş gibi yapmasını bilirim; mevzu ne olursa olsun sonunda, kendimden bahsetmeden kendimi methetmesini bilirim; iyi ve güzel insanlar, kendileri ve başkaları için hayatlarının bir manası olan insanlar ölürken,sağ kalmasını bilirim ve ben bütün bunları başkalarından biraz daha iyi ifade etmesini bilirim, şimdi yaptığım gibi.
Hiç olmazsa kalkıp bir kahve pişirmeliydim; iyi kötü iki fincan kahve.