BAĞLARINI GÜÇLÜ TUT AMA TEK BAŞINA KALMAYI DA BİL
Uzun süreli yalnızlık giderek içe kapanmaya,yaşama etkinliğimizi yitirmeye ve enerjimizin her geçen gün azalmasına neden olur.Bu durumda çoğu zaman harekete geçmeye,daha disiplinli yaşamaya,beslenmemize dikkat etmeye,dengeli ve sağlıklı şekilde uyumaya veya kişisel bakıma yeterince önem vermemeye başlarız.Çünkü kronik bir şekilde yalnız yaşayan kişi bir süre sonra bunları bir ihtiyaç olarak görmemeye başlar.
Çoğunlukla uzun süreli yalnızlık ve sosyal hayattan kopukluk iradeye iyi gelen bir şey değildir.Bağlarımızı güçlendirmek,sevdiğimiz insanlarla daha fazla zaman geçirmek,bize iyi gelecek ortamlarda bulunmak bizi bu zararlı etkilerden koruyan bir önleme dönüşür.
Güçlü bağlar yaşamımızı zaman zaman gözden geçirmeye,kendimizi zararlı alışkanlıklardan daha fazla korumaya,tembellik ve boşvermişliğe daha az sürüklenmeye,atalet hali içine girmemeye yardım eder...
Bunun yanında...
İnsanlarla araya mesafe koymak ve bir süre hayatın ve insanların gürültüsünden uzaklaşarak kendi köşemize çekilmek önemli yararlar sağlamaktadır.Bu inziva sürecinde kişi dış uyaranlara daha az maruz kalır,ayartıcı şeylerden uzak olur,iradeyi zorlayan zevklerle arasına fiziksel ve ruhsal bir mesafe koyar.Benzer şekilde inziva veya tek başına kalma süreci zihnin gereksiz bir yığın konuşmadan,malumattan,haberden,dedikodudan uzaklaşarak daha berrak düşünmesini sağlar.Bu da dikkat ve odaklanma becerimizi arttırır,hayatımızın muhasebesini daha iyi yapmayı,ruhsal ve fiziksel enerjimizi daha verimli kullanmayı sağlar...
Bu yüzden zaman zaman hayatımıza ve ilişkilerimizi gözden geçirmek,insanlarla sınırlarımız çok fazla iç içe geçtiyse bir süre uzaklaşmak veya kronik bir yalnızlık içine girdiysek bağlarımızı güçlendirmek gerekir.