Bay C
@Bayccc
"T ü m değerler tersyüz edilemez mi? Belki de kötüdür iyi?" #132424470
#243303687
#113554812
zaqa.net/BayC
"Çocuklarının yanında zamanın kötülüğünden ve koşulların yetersizliğinden yakınan anne ve babalar, bu tutumlarıyla onlardaki toplumsallık duygusunun gelişimini engelleyebilir. Anne ve babaların hısım ve akrabalarıyla komşularından sık sık yakınmaları, onları sürekli çekiştirmeleri, onlara karşı hoş sayılmayacak duygu ya da önyargıları açığa vurmalan halinde de yine aynı şey söz konusu olabilir. Böyle bir durumda çocukların, kafalarında çarpık bir insan imajıyla büyümelerine şaşmamak gerekir; hatta sonunda kendi anne ve babalarının karşısında yer almaları bile doğal karşılanmalıdır."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Suça yönelik kişi kendisine üstün bir güce karşı savaşan biri gözüyle bakar; tehlike ne kadar büyükse, bu tehlike karşısındaki üstünlüğünü kanıtlama gereksinimi de o kadar güçlü olur. Pek çok suçlunun, suç eylemlerini yalnızca bu açıdan değerlendirdiğini kolaylıkla saptayabiliriz."
"Suça yönelik kişi bedensel cezayı toplumun kendisine düşman oluşunun, toplumla işbirliği yapamayacağı görüşünün bir onaylanışı sayar. Belki benzeri cezalandırmaları okulda da yaşamıştır. Başkalarıyla işbirliği yapacak gibi eğitilmediğinden, okuldaki ödevleri doğru dürüst başaracak gücü gösterememiş ya da derslerde huzuru bozmuş, paylanıp azarlanmış, çeşitli cezalara çarptırılmıştır. Söz konusu yaşantı ve yöntemin onu başkalarıyla işbirliğine teşvik etmesi düşünülebilir mi hiç? Bütün bunlar onun kendi durumunu daha da umutsuz görmesine yol açmaktan başka işe yaramamış, herkesin kendisine cephe aldığı duygusunun ruhunda filizlenmesini sağlamıştır. Aramızdan hangi birimiz boyuna terslenip cezalandırıldığı bir yere karşı gönlünde sevgi besleyebilir?"
"Aile içindeki çocuklardan birinin örneğin pek yetenekli biri olup öne çıkmak istemesi, her zaman ayrı bir sorun oluşturur. Böyle bir çocuk ailenin dikkat ve ilgisini büyük ölçüde kendi üzerinde toplar, dolayısıyla yılgınlığa kapılan kardeşleri kendilerini haksızlığa uğramış, ihmal edilmiş görürler; işbirliği duygusuyla davranmaya yanaşmaz çünkü pek yetenekli kardeşleriyle rekabet etmek ister ama bunun için kendilerine yeterince güven duymazlar. Böylece gölgede kalan, sahip oldukları yeteneklerden nasıl yararlanacaklarını kimsenin kendilerine öğretmediği bu çocukların olumsuz yöndeki gelişimlerini çoğunlukla izleyebilir, içlerinden bazılarının suça yöneldiğini, bazılarının nevrozda ve intiharda soluğu aldığını görebiliriz."