Yine insanların (kendimin) sadece günün ilk yarısı için yeterince gücü olduğunu fark ediyorum. İmkânım olsa, "yarım gün yaşama" projesini icat ederdim. Günün ikinci yarısında herkesin günün ilk yarısının yorgunluğunu atma hakkı olmalı.
Alpler'de bir köpek kulübesinde bile yaşasam halimin daha iyi olacağı fikri düşüyor yine aklıma; yok ama,sen illa gidip güzel, mücadeleci bir kadının eteğine tutunacaktın,işte böyle ödersin faturasını