Oysa hayat çok kabadayıydı ve insan bunun bir adım sonrasının cinnet ya da ölmek olduğunu fark ettiği anda “Dur diyordu kendisine, “Dur ve her şeyi unut. Sana yapılanı da senin yaptığını da unut. Yaşama dönmek için ölümün kıyısına gelmesi gerekmişti.
“Bilirim ki kader yazılmış, defteri görülmüş kaldırılmış, mürekkebi de kurmuştur. Ama her an yaratma halinde olan da Sensin. Öyleyse Sen yazılmış kaderleri bile geri çevirirsin. Benim kaderim işte az önce geldi, karşıma dikildi. Çevirme benim kaderimi geri. Onu bana çok görme.”