Büyükhanım’ın kıyameti Harşit kıyısında ve Ordu çıkışında kopmuştu; başkalarının kıyameti Çavuşlu’da, Görele‘de, Tirebolu‘da, Ünye‘de, Fatsa‘da, sayılamayacak kadar çok yerde, her yerde. İnsanın kıyameti de kendisiyle birlikte yürüyordu demek ki. Ne çok acı vardı bu dünyada ve onlar dünyaya gelmeden önce de bu böyleydi, gittikten sonra da değişmeyecekti.