Beboo
@Beboo
“Yaşamak şakaya gelmez,
Büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın
bir sincap gibi mesela,
yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden
yani bütün işin gücün yaşamak olacak
Yaşamayı ciddiye alacaksın
yani, o derecede, öylesine ki,
mesela kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda, yahut, kocaman gözlüklerin,
beyaz gömleğinle bir laboratuvarda
insanlar için ölebileceksin.
hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için,
hem de kimse seni buna zorlamamışken
hem de en güzel, en gerçek şeyin
yaşamak olduğunu bildiğin halde.
Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı, yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,
hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,
ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
yaşamak, yani ağır bastığından,”
Reklam
Olsun, kadın erkek tüm insanlığın aklın ve vicdanın aydınlattığı yolda yürümeyi seçeceği gün er veya geç gelecekti. Buna bütün kalbimle inanıyordum. Sabrımı ve sükunetimi bu inançtan alıyordum. O güne kadar, başa her gelen çekilecek! Oyunun kuralı böyle! Yaşam oyununun!
“Ağlasam sesimi duyar mısınız
Mısralarımda
Dokunabilir misiniz
gözyaşlarıma
ellerinizle
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel
Kelimelerin kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.”
Başkaları ne söylerse söylesin, dinlemeyecektim. Bu, benim hayatımdı çünkü! Ara sıra da kendim için yaşamak hakkımdı benim. Hatalar yapsam bile!
Ben hala, sadece en değerli doktorların değil, en yetenekli mimarların, en bilgili mühendislerin ve en yaratıcı sanatçıların kendi topraklarımızdan çıktığına inanırım. Üstelik hiçbir ırk veya din ayırımı yapmadan. Türkiye’de yaşayan insanlar, kendilerini hangi kimlikle tanımlarlarsa tanımasınlar, bence, suyundan mıdır, havasından mıdır bu memleketin, çok marifetli insanlardır, yeter ki önleri açık olsun, eğitim ve çalışma olanakları sınırlanmasın.
Reklam