Beboo
@Beboo
Ayaklarımı yere sert bastıran hayat çizgime rağmen, içimdeki saf çocuğun yoğun duyguları yıllar içinde azalsa da, bu yaşıma dek beni tamamen terk edemedi.
Reklam
Puan vermedi·344 syf.·
2026 24. kitabı
Görüyorsun değil mi, değişmedim ben. Gerçi bana biçilen kıymetteki gözle görülür ve ani artış nedeniyle bu konuda sürekli şüphelerimi gidermem gerekiyor ama değişmedim. Aynı kemiklerin üzerinde aynı ten, ellerimde aynı, ayaklarımda aynı on parmak. Aynı adamım. Ne yeni bir erdem sahibi oldum ne de yeni bir gücüm var. Beynim, eski beyin. Edebiyatta veya felsefede yeni bir fikir ortaya atmadım. Kimse beni istemezken hangi kıymete sahipsem şimdi de öyleyim. Şu anda kafamı en çok kurcalayan şey, beni neden istedikleri. Beni kendim olduğum için istiyor olamazlar çünkü hala eskiden istemedikleri kişiyim. Demek ki beni başka bir şey için, benim dışımda bir şey için, ben olmayan bir şey için istiyorlar! Sana bu şeyin ne olduğunu söyleyeyim mi? Gördüğüm kabuldür bu. Halbuki o kabul ben değilim. İnsanların kafalarındaki bir şey o. Bir de kazandığım ve kazanacağım paralar için istiyorlar. Halbuki o para da ben değilim. Para bankada duran, herkesin cebinde olan bir şey. Sen de mi bunun için, kabul ve para için mi istiyorsun beni?
Hepimiz kendi yaşamımızın, kendi geçmişimizin, doğru ya da yanlış kabul ettiğimiz yasaların tutsağıyız.
Baştan aşağı çamurla kaplıyım, hayatımda görmediğim, bana hiçbir kötülüğü dokunmamış beş- altı kişinin kanını taşıyorum üstümde. Haysiyetimizi korumak için, “haklı savaş” diyorlar buna, sanki savaşta haysiyete yer varmış gibi.
Reklam