"Ölmekten hic korkmuyor musunuz yani?"
Elias basini kaldirip genc avukatin yuzune bakti. Yuzunde insaniyet dolu bir gulumseme belirdi ve alcak sesle karsilik verdi.
"Dogmaktan korkmus muydunuz?"
Tamam gene "dunyamiz ölüyor!" , "sonumuz geldi" vs felaket senaryolu bir kitap. Lafim yok sonumuz hizla geliyor kabul, lakin her yerde -kitaplarda, tvlerde, internette vs- bu senaryolari okuyor ve izliyoruz. Benim istedigim mikro bazda yani bir kisinin gunluk hayatinda -evde, iste, disarda vs- neleri yapmasi neleri yapmamasina yonelik bilgilendirme, bilinclerdirme olarak kitap yazilsa, daha iyi olmaz mi? Basucu kitabimiz olsa falan?
Laboratuarimda calisan, karsilastigim en akilci ve zeki insanlardan biri olan, bu alanda calismalar yapan genc bir bilimciye karsi karsiya kaldigimiz bu sorun hakkinda tek bir sey yapabilecek olsa, bunun ne olacagini sordum.
Cevabi?
"Ogluma silah kullanmayi ögretirdim"
Duruma şöyle yaklasabiliriz. Yarin dunyaya carpacak bir gokcisminin varligini kesfetseydik bu gokcisminin 2072 senesinin 3 haziraninda carpacagini hesaplayabilseydik ve bu carpismanin dunya nufusunun %70ini yok edecegini bilseydik, dunya capinda butun hukumetler muhtemelen gezegenin tumunde sıkıyonetim ilan edip esi benzeri gorulmemis faaliyetler gerceklestirirdi.
Her bir bilimci, muhendis, universite ve isletme gonullu olurdu: Yarisi gokcismini durdurmak icin yontemler ararken diger yarisi da ilk secenegin gerceklesmemesi durumunda turumuzun hayatta kalmasini ve yeniden yapilanmasini saglamaya calisirdi.
Su an neredeyse tam anlamiyla bu durumdayiz. Tek fark, belirli bir tarih ve gokcismi yok.
Sorun BIZIZ!