Şivekar
@Bedayis
Ücrada yaşayan biri.
-Sen kendini bilmezsen bu nice okumaktır-
/Adige/
ucuncubab.blogspot.com
Kuran’daki birçok duanın "ya rabbi" (يا رب) yerine sadece "rabbi" (ربّ) şeklinde nida edilerek başlamasının çok ince bir detayı vardır.
Arapçada "يا" harfi, birine seslenmek için kullanılır. bu sesleniş çoğunlukla uzakta olana hitap etme anlamı taşır. mesela:
يا محمد = ey muhammed
يا رب = ey rabbim
fakat kur'an'daki birçok duada "يا" kullanılmadan doğrudan şu şekilde hitap edilir:
ربِّ اغفر لي = rabbim, beni bağışla
ربِّ ابنِ لي عندك بيتًا في الجنة = rabbim, bana katında cennette bir ev yap
bununla ilgili müfessirler şöyle bir yorum yapmıştır: kul allah'a dua ederken o'na uzak birine seslenir gibi seslenmez, çünkü allah, kuluna şah damarından daha yakındır. bu yüzden allah subhanehu ve teala kitabında duayı doğrudan "rabbim" diyerek başlatır..
Reklam
tüm bu var’ın içinde dönüp dolaşıp o tek yok’un eksikliğine mıhlanmak insanın en büyük handikapı olsa gerek.
Bir zamanlar bazı insanlar gördüm ki, ihtiyaçlarını ve dileklerini günlerce hatta yıllarca biriktirirlerdi. sonra arefe günü gelip çattığında o biriktirdikleri ihtiyaçlarla Allah'a dua ederlerdi. bazıları ise şöyle derdi:
"Elli yıldır her arefe günü dua ediyorum ve her seferinde dualarım sabahın aydınlığı gibi açık ve net olarak kabul oluyor.”
letâifu'l mearîf
Reklam