Üstəgəl, insan cəmiyyətində zəif heyvan, quş, balıq və həşəratların malik olmadığı bir silah da var. Zeiflər ümidlərlə də silahlanırlar... Sabahkı günə, xoş günə olan ümidlərlə... Ümid ən təsirli tiryəkmiş, demə.
Hərdən olur, böyük dünyadan təcrid olub öz kiçik dünyama tapınıram. Ancaq ümidlənirəm ki, tale gec-tez mənim de üzümə güləcək. Doğrudan da, məni yaşadan ümidlərdir. Qəribədir, ümidlər də məni pis vəziyyətdə qoymurlar. Ümidimin biri puç olduqca tez başqa bir onun yerində peyda olur. Təsəvvür edin ki,həyatım büs-bütün ümidlərlə qaçdı-tutdu oynamaqdan ibarətdir.
Yəni ki, həyat müvəqqətidir, bir göz qırpımında ötüb keçir. Bacar, ürəyin istəyən kimi yaşa. Sonra itib getmiş günlərin ün acı göz yaşı axıda bilərsən...