“Kendi tarzınla, yine de benim meslektaşım mısın? Her şeyde başarısız olduğun için utanıyor musun? Dinle, ben de aynı kadere sahibim. Yalnız kaldığımda üzülür ağlarım; hadi birlikte ağlamak daha güzel.”
Kabul edip özümsedigin düșünceler senin degil, kötülüğün niyetleridir.
Hayvan, kırbacı efendisinin elinden alıp efendi olmak için kendisini kırbaçlar. Oysa bunun efendisinin kırbacındaki yeni bir dũğümün yarattığı bir hayal olduğunu bilmez.