Kısacası aşk, kendini aşkın konusu olan nesneyle özdeşleştirme, onunla tam olarak kaynaşma, bir başka deyişle özne ile nesne arasındaki çelişkileri ortadan kaldırma arzusudur.
Anlamak özgürlüğün bir aşaması değil, koşuluydu. Esasen özgürlük denilen şey, bilip tanıdığın, anlayıp algıladığınla, her davranışını, ruhundaki her hareketi uyumlu kılmaktan ibaretti.
Bir zamanlar bir kitapta okumuştum. Bir münzevi söylemiş: "Insanoğlu, kendi kalıbının içinde yaşam boyu yalnızlığa tutsak edilmiştir"...