Ey kendi tenine bürünen ruh, kalk! Yırt tenini, tenin içinde uyuyanı açığa çıkar, özünde saklı emaneti aç, ortalığa saç. Ey dünya toprağıyla örtülmüş kutlu tohum, kalk, kır kabuğunu , sende senden fazlası var, göster! Oyalanma eşyanın küflü ufkunda, aç gözlerini sonsuza, uyan! Ey kendi içine kapanmış suskun sadef, içinde sakladığın sancılı incileri gün yüzüne çıkar, gerçek değerini koy ortaya artık.