Kendi travmalarımız, beynimizde bir yığın et şeklinde geçmişin cesetleri gibi öylece duruyor. Sonra bir gün geliyor, öyle güçleniyorlarki insana dönüşüyorlar. Ve o insan, birden seni yönetmeye başlıyor. Savaşsan da boşuna… Kimse geçmişini yenemez. Aynı zaman diliminde yaşamadığın bir düşmanı nasıl yenebilirsin ki?