" Her şey öyle uzakta kalmıştı ki Mücella ne zaman, sahi en son ne zaman o duyguyu hissetmişti? Hani bir ilkbahar sabahı insanı aniden uyandıran ve aydınlıklar içinde bırakan o yaşama sevinci ? Sabahın köründe insanı bahçeye fırlatan kuvvet? "...
"Oo! Sen Türk kahvesi gibi pişirmişsin Mücella abla" dedi gülerek. "Bu öyle değil. Neskafe. Zahmet cekmene gerek yok. Bir bardak sıcak suya bir kaşık at, karıştır. Hepsi bu kadar. Hazır."