Gülseren Budayıcıoğlu ile bu kitabında tanıştım. Bazı satırları yavaş yavaş okuduğum durup bakakaldığım sayfalar oldu. Derin, hüzünlü, “ne hayatlar varmış” dedirten bir kitap.
İnsanlar sadece doğru kabul ettikleri bir tavırdan doğan mutluluğu kalıcı olarak kabul ederler. Zevklerden ibaret bir mutluluk ise gelir geçer. Daha hissedildiği anda ölür.
Kıyamam erken yatmaya. Derin bir uykuya dalıp dünyayı unutmak gelmez içimden. Gecenin sessizliğini, yalnızlığını, insana verdiği özgürlük duygusunu yudum yudum içmek isterim.