Robbie son cümleleri ezberlemişti; karanlıkta bir kez daha fısıldadı. Yaşam nedenim. Yaşama değil, yaşam. Etkileyici olan buydu. Cecilia da onun yaşam nedeniydi, sağ kalma gerekçesi.
“...Acı konuştuğumun farkındayım sevgilim, oysa bunu istemiyorum.Yeni yaşamımda, yeni dostlarımla gerçekten mutluyum. Artık soluk alabildiğimi hissediyorum. En önemlisi de, uğruna yaşayabileceğim sen varsın. Gerçekçi olmam gerekirse bir seçim yapmak zorundaydım- ya sen, ya onlar. Her ikisine birden nasıl sahip olabilirdim ki?Bir an bile kuşkuya düşmedim. Seni seviyorum. Sana bütün kalbimle inanıyorum. Sen benim her şeyim, yaşam nedenimsin.Cee.”