Nihayet güneş battı. Meg bunun benim için gitme vakti olduğunu anlamıştı.
"Geri gelecek misin?" diye sordu.
"Her zaman." diye söz verdim. "Güneş her zaman yeniden doğar."
İşte böylece sevgili okurlar, görevlerimin sonuna geldik. Benimle birlikte beş cilt ve altı ay boyunca maceradan maceraya, acıdan çileye koştunuz. Yanlış hesaplamadıysam yazdığım iki yüz on haikuyu okudunuz. Tıpkı Meg gibi, siz de şimdi bir ödülü hak ettiniz.
Ne isterdiniz? Tekboynuzlarım taze bitti. Ancak ne zaman nişan alıp çok iyi bir atış yapmak isterseniz, ne zaman duygularınızı bir şarkıya ya da şiire dökmek isterseniz, bilin ki ben yukarıdan sizlere gülümsüyorum. Sizinle dostuz artık.
Çağırın beni. Hemen yanınızda olacağım.