Belgin
@BelginC
55 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kuşlar tutsak yaşayamazlarmış. Ya çocuklar, İnci ?
İlk basımı 1986 yılında yapılan Uçurtmayı Vurmasınlar, annesi hapishanede olan bir çocuğun tahliye olan İnci’ye yazdığı mektuplardan oluşuyor. 80 darbesi sonrası olan olaylar bir çocuğun gözünden anlatılıyor. Tek oturuşta bitirebilecek yürek burkan bir kitap. Kitabın filmi de varmış. Onu da en kısa zamanda izlemek istiyorum :)
MİSAFİR Nermin Yıldırım’dan okuduğum ilk kitap. Eminim ki son kitap olmayacak. Yazarın kalemine bayıldım :) Kitap hastalarına misafir, hemşirelerine abla denilen bir akıl hastanesinde (ev) geçiyor. Bu evdeki misafir Esra’nın geçmişini hatırlamaya çalışması ve abla Rikkat’in geçmişi ile yüzleşmesi iki karakterin ağzından anlatılıyor. Bazen bu iki karakterin yolları kesişiyor, olayları her ikisinin bakış açısından da görmüş oluyoruz. Kitapta kendimi bulduğum, okurken
altını çizdiğim o kadar güzel cümleler oldu ki...
işte onlardan bazıları:
“ Mutluluk dedikleri kuşun kanadı değil, bir anlık nefesidir, his bu histir, dem bu demdir.” Syf: 322
“İnsanın tutunacak dalı kalmaması kötü ama bir gün bir yere tutunabileceğine dair umuda benzer hayaller kuramaması daha kötü. Umut zıkkımsa, umutsuzluk zıkkımın kökü. “ Syf: 248
“Tokluğa alışanın açlıkta daha çabuk hastalanması gibi bir şey sonuçta, sevilmeye alışanın sevgisiz kalınca daha feci hırpalanması
.” Syf:248
İki şehrin Hikayesi... Bir İngiliz yazarın gözünden Fransız Devriminin yaşandığı günlere şahitlik ediyoruz. Kitabı iki sene önce 50 sayfa kadar okuyup yarım bırakmıştım. Normalde yarım bıraktığım kitapları tekrar okuduğumda çok da sevemem. Ama İki Şehrin Hikayesi çok başka. Kitabın başlarında olaylar birbirleriyle çok bağlantısız gibi görünüyor (belki de yarım bırakmamın sebebi buydu) ama ilerleyen sayfalarda bütün taşlar yerine tek tek oturuyor. Klasik okumayı seven biri mutlaka okumalı . Çok akıcı ve sürükleyici.
