Sevdiklerimizi öldürüyoruz; çünkü onlar da bizi öldürüyorlar; fakat darbelerimizi insanca vurarak, açtığımız yaraları namütanahi sefkatimizle iyi etmeye çalışarak ve tekrar yaralayarak, sevdiklerimizi hazla keserek güzel tezadını tattırarak öldürüyor ve ölüyoruz. Yaşamak, yaralamak ve yaralanmaktır; fakat insanca
Her şey ne kadar sadedir ve zekâmız kendine yem bulmak için neler icat eder; bununla beraber, varlık, mademki eşyanın bizim içimizde aldığı mânâsıdır, bu karışıklık da o sadelik kadar bir hakikattir.
Bazen kalabalıkların ortasında, tek başına kaldığımız vakitlerdekinden fazla yalnız değilmiyiz? Öyle zamanlarda kendimizle bile yalnız kalmıyoruz ve bunu yapabilmek için dağ başları arıyoruz.