Önce vatan dostlarım, önce vatan... Varsın yanadursun Marmaris ormanları...
Yangın söndürme helikopterlerini de boşverin, çöken ekonomiye de, hukuksal tutarlığa da...
Önemlş olan siyasal egemenlik ve onun için yağmaya kadar uzanan avanta uzantıları...
Anlaşılıyor ki, vatanın ne denizleri, ne gölleri, ne kıyıları, ne ormanları, hatta ne de insanları önemli...
Ya peki nesi önemli?
Siyasal bir egemenliğe olanak sağlayan bir platform oluşturması önemli...
Yeterince kentleşememiş ve meslek geleneğinden yoksun toplumlarda, hayal edilen yaşam modelleri genellikle hep bir örnek oluyor.
Birbirinden çok daha değişik ve çok daha çekimli örnekler pek bilinmiyor.
Ve kese yoksulluğu, beyinsel yoksullukları da sürekli gündem dışında tutuyor.
Yazların aşklı, danslı gövdesel tatilleri bana o kadar yabancı ki... Ben de onlara...
Uzay boşluğundaymışcasına, küçümen adalarla çevrili kimsesiz ve gizemli bir deniz ortasında, yazları ünlü mü ünlü tektonik bir adanın ıssız bir dünyasındaki mağara evinde yağmurlu bir dört kış gecesi...
Zaten garip geçmiş bir hayata, garip bir tatil işte...