Bakmayın öyle
Çekin üzerimizden gözlerinizi,
Siz hiç mi görmediniz sonuna kadar dolmuş bir insan.
Almış bütün gardlarını,
Herkesten uzak bir parça,
Herkesten uzak bir bankta…
Yaş değil akan gözünden,
Bilmezsiniz siz ama birikmişler akar yeryüzüne,
Düne ağlamaz insan,
Bugününe yarınına hiç gelmeyeceğe…
Yarım kalanlar akar bazen de,
Sevemeyişe,duramayışa,durduramayışa
Ağlar insan.
Bakar ki kimse yok yanı başında,
Bakar ki herkes birer mecburiyet ülkesi,
Bu kez gider insan,
En çok kendinden gider…
Y.H.
Reklam
Her şey tek iken zaten bende olan bir şeyi nasıl kaybedebilirim ki? O bende artık, o benim yolculuğumda, o benim kelimelerimde, o benim okuduğum kitaplarda ben ona bu şekilde kavuştum.
Dinle! hatırladıkça üzüyor beni
Geri çekilirken yaktığım rüyâ
Mevsimlerden keder mi söyle,
Ne giysem yakışmıyor uçurumlardan başka
Dağıtamıyor hiçbir güneş ruhumdaki sisi
Ve ben hâlâ yarın güzeldir diyorum
Kalmasa da albenisi.
İbrahim Tenekeci
İbrahim TenekeciAzalmamız gereken ne kadar çok nokta var:Evetler,sevgiler,korkular…
Azaltabilseydik kimilerine fazla gelen şeyleri,daha mı fazla sevilirdik?
Hem o halde sevilsekte o sevgiyi haketmiş olur muyuz ki?
Y.H.
Omuzlarına öyle yükler yüklediniz ki insanların her gözlerini açtıklarında ve yumduklarında ölmeyi dilediler,hiçbirinizin haberi olmadı.Geceler boyu ağladılar kimileri bir başına haberiniz bile olmadı.Seviyoruz seviyoruz dediniz yanlış sevgilerinizle talan ettiniz.Ruhları ele geçirmiştiniz sanki.Beyinlerinin her hücresinden ayrı bir ses yükseliyordu.Deliriyordular…
•Y.H.
Reklam