İslim Atmaca
@Ben_islim
9 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
... ne var ki hiçbir insan tamamıyla sahteleşecek kadar dürüst olamaz.
Reklam
... ayakkabı boyacısı çocukların olduğu bu şehir değil de acaba yaşamın kendisi miydi onun korktuğu? Yaşam denilen sınırsız, çeşitli ıvır zıvırla dolu, kaprisli, hiddetli olmakla birlikte her zaman saydam koyu mavilikteki deniz.
Öylesine yoğun bir yağıştı ki en iyi deriden yapılmış kahverengi ayakkabılarıyla az önce bıraktığı izler bile kaybolmuştu. "Hiç iz bırakmıyorum, " dedi kendi kendine. "Ne kaldırımda ne Tin Pan Alley' de ne de onun kalbinde. Sanki hiç var olmamışım gibi. "
Sayfa 67
İlla duygusal bir sahne yaratacağım, illa kendime zırnık koklatmadığım o sonsuz şefkatimle birine iyi geleceğim, illa kendimi gerekli hissedeceğim. Yok "Ben yanındayım"lar, yok "Merak etme, ben hallederim"ler. Bir kez daha ayarsız sevecenliğimin kurbanıyım. Merhametim batsın.
Zaman donmuş, her şey donmuş, dün yok, yarın yok, sadece şimdi vardı. Sonsuz, kopkoyu bir şimdi, bütün ağırlığıyla üzerimize çökmüş, çiçek açmaya teşne genç kız kalbimizi kurutmuş, bizi kapısız, penceresiz bir ağrının içine gömmüştü. Bugün uzaktan baktığımda kapkara bir dumanın içinde bir görünüp bir kaybolan, eski bir ameliyat izi gibi ara sıra sızlayan bir andan başka bir şey yoktu.
Geçmiş artık çok uzaktı. Gelecek ise ne kokusu ne şekli belli, manadan yoksun bir yerdi.