Melike

Tek başına ne duru iyilik ne de saf kötülük sensin. Ne baştan ayağa cennetsin ne de tümüyle cehennemsin. Aynı ânda birbirine zıt iki şeysin. İçinde iyilik ve kötülüğü besleyip büyütecek yeteneğe aynı ânda rastlayacaksın. Hataya da sevaba da aynı derecede ehli- yetli olacaksın. Bir yanın yükselmeye çekecek seni bir yanın düş tükçe düş diyecek. Zirvelerle çukurlar arasında gidip geleceksin.Ama. Bu ikilik kabahatin değil senin mahiyetin. Üstünlüğün, zayıflığın olan bu şeyde. Tepeden tırnağa çamursun Âdem ilk bakış ta. Toprağın topraklığına batmış gibisin. Ama bu halinle kıymetli- sin. Çünkü bu halini aşabilirsin. İçindeki kutsal ruha sahip çıkabi- lirsin. İşte o zaman melek değil ama melekler gibisin. Ve ey Âdem unutma, böyle bir tartıda melek gibi olmak melek olmaktan ağır çeker. Çünkü sen o iki şey arasında özgür irade-bilinçli seçimsin.

Reklam

Melike

Yani O’nun yerine hükmedecek, çevirip idare edecek. Öğretip gösterecek. En fazla da O’nu görüp bilecek, bilgisiyle O’na kulluk edecek. Bir insan!

Melike

Deniyordu ki: Secde edin. Yani, onun üstünlüğünü şeksiz şüphesiz kabul edin. Değerini bilin. Bilmekle kalmayın bildiğinizi de gösterin. Ona selâm edin. Ona selâm ederken Bana yönelin. Eğilin onun önünde, Benim ruhumdan bir parçanın önünde eğilir gibi eğilin.

Takip Önerileri

Melike

Şimdi Yaratan’la yaratılan arasında bir nefes ilişkisi. Yaratan yarattığına şu şahdamarı kadar yakınsa, yaratılan da Yaratan’ına bir nefes kadar yakındı. Çamurdu bedeninin özü ama alnında bir hali- felik mührü, ruhunda O’nun ruhundan vardı.

Melike

Âdem’in hikâyesini hatırlayan herkes, her şey kendi başın- dan geçmiş gibi olur. Kendi hikâyesini okur. Ben? Benden önce seçilmiş bir yolun yolcusu olarak geldim bu dünyaya ben. Bana sorulmadı. Ama sorulsaydı ben de seçerdim. Açık itiraf işte, yasak meyveyi, unutarak ve hatırlayarak ben de yerdim. Hangimiz balçık bedeni yaratılmışların en üstünü kılacak olan kutsal nefese, özgür iradeye hayır, derdik? Hangimiz insan olmanın şerefli bilincine, kansız olaysız bir masumluk halini tercih ederdik? Hangimiz bir dünya yolculuğunun onurlu yorgunluğuna, kazasız belâsız cennet yaşamının bilgisizliğini yeğlerdik? Bilmemenin güvencesini hangimiz neylerdik? Bildiğini bilmeyen bilgisini ne yapsın? Sen biliyordun ben bilmiyordum, buna kim dayanabilir? Demem o ki, dağların taşların taşımaya takat yetiremediği teklifi hangimiz reddederdik? Ödülle cezayı hangimiz ayırt edebilirdik? Yasak meyveyi hangimiz yemezdik?