Aslında kimse, onu yaşarken hayatının en mutlu anını yaşadığım
bilmez. Bazı insanlar kimi coşkulu anlarında hayatlarının o altın anını
"şimdi" yaşadıklarını içtenlikle (ve sık sık) düşünebilir ya da
söyleyebilirler belki, ama gene de ruhlarının bir yanıyla bu andan da
güzelini, daha da mutlu olanını ileride yaşayacaklarına inanırlar.
Çünkü özellikle gençliğinde, hiç kimse bundan sonra her şeyin daha
kötü olacağını düşünerek hayatını sürdüremeyeceği gibi, insan eğer
hayatının en mutlu anını yaşadığını hayal edebilecek kadar mutluysa,
geleceğin de güzel olacağını düşünecek kadar iyimser olur.
Yeni bir mekâna, bir eve ilk defa gelmiş çocukların, hayatın sillesini
daha yemediği için hâlâ her şeye karşı meraklı ve açık kalabilen genç
insanların yapabildiği gibi pencereden dışarıya ilgiyle baktı
Anladım ki bu dünyanın tek hakikati insanın yalnızlığıdır,ötesini anlamaya çalışanların kalbinde sadece yorgunluk kalır.Didişmeyi bıraktım ve teslim oldum.Ne kadar küçük düşürücü de olsa kendime yenildiğimi kabul ettim.Yalnızlık insanın bu dünyada ödediği ağır bedeldir
Her şey son ucuna gitmek zorundaydi.Şeytan şeytan olacaktı,yılan,yılan.Ademin Adem olmasi için şeytanin,yilanın ve insanın cennet varlığı olmaktam çıkmaları,cennetin şartlarindan faydalanma kolaylığını yitirmeleri,cenneti yitirmeleri gerekiyordu.Cenneti,bulmak için yitirmek gerekiyordu.