Melike
@Bencemelikece
99 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Fakat bilgili ve gerçeği kavrayan insan,peygamberi bu tür mucizelerle tanımaz.Aksine ,peygamberi mesajindan Kuranı manasindan tanir.O öngörülerde bulunmasa,gelecekten ve halkın haberdar olmadığı bir dağin ardından haber vermese de onun sıradan ve beşer üstü konuşma tarzından,ses ve ahenginden tanır.İşte bundan dolayı Kuran peygamberin en büyük mucizesidir ve gelecek içindir.
Sayfa 20
Bana, dedi, mademki bu izni verdin, mademki Âdem’inle
benim arama bu bahsin, bu yarışın girmesine evet, dedin, öyleyse
şimdi beni yarı yolda bırakma. İnsanını kayırma. Benim de Rabbim
değil misin? İsyan ettimse de Sana ettim. Hâlâ benimsin. Ben de
Seninim. Öyleyse onu sınanabileceği her şeyle sına
Doğru olanı yaptıklarına inandıracağım. En fazla
da onları ben’den caydıracağım. Yok, diyecekler, şeytan diye bir
şey. Benim ismimi telâffuz ederken dudakları titremeyecek. Benizleri
atmayacak, kanları çekilmeyecek. Korkmayacaklar şerrimden. O
kadar ileri gideceğim ki olmadığıma neredeyse ben bile inanacağım.
İşte o zaman onları Sana geldikleri dosdoğru yoldan çekip çıkaraca
ğım. Yani ben kazanacağım.
İşte o zaman ey benim, ey benim, ey benim Rabbim.
Ey topraktan önce ateşin Rabbi.
Onu hiç seçmemiş gibi benim üstünlüğümü kabul edeceksin.
O zaman hiç gitmemiş gibi bana geleceksin.O zaman gör ki Sana kalan mı daha fazla yoksa bana dönen
mi? Ben mi üstünmüşüm yoksa Adem mi?
Olumsuzluğun ruhu, yaratılacak ve yaşatılacak, ve hepsi de
ölümü tadacak insanları doğru yoldan çıkaracağını söylerken bile
Rabbinin izzet ve şerefine and içti. Ağız dolusu Rabbim, dedi.
Ama gücünün nereye kadar yeteceğinin, nerede duracağının
o bile farkındaydı. Araya bir istisna bıraktı:
Muhlis kulların müstesna. Yani temiz ve samimi olanlar bir
yana. Yani meleklerin önünde secde ettiği mana.
Kabul gördü dileği. Harfe sayıya sığar zamanın biteceği âna
değin ona mühlet verildi.
En eski düşmanlık hikâyesi böyle başladı.
Ateşin tutkusu, toprağın onuru.
Bunca irkiltici kelâmın neticesinde başkaldıranların ilki, o
ezeli öfkenin, o unutulmayacak hadisenin, o ilk düşmanlık
hikâyesinin üzerine, bir tek Âdem’i değil bütün bir Âdem soyunu
yoldan çıkarmak için izin istedi. Çünkü onların her biri bir kez daha
Âdem, bir kez daha secde edilesi insan demekti. Onların, yeteri
kadar sadık kalmayacaklarını göstermek için yakıcı bir istekle istek-
lendi. İsteğini öfkeyle besledi. Geçmesi yoktu bu öfkenin. Mahşere
dek sürecekti.
Reklam