Mutluluğu içime atıyorum diyen birini duydun mu hiç? Mutluluğunu saklamazsın. Hüznün için ise içinde bir yerde bir kumbaran mutlaka vardır. Üzülmekten korktuğumuz için, bitmesi gereken ilişkilerin sonunu çoğu kez erteleriz. Bencilliğimiz yüzünden benliğimizi yitirene kadar ağlarız aslında.
Herkesle iyi olamazsın, herkesi kazanamazsın, herkese güvenemezsin ki en büyük zaafın da bu. “Son söylediği diğerlerine nazaran doğruydu. Ama bunu o zaman anlamadım.