"Bundan yıllar önce, çok yıllar önce içimde bir yer, çok derinimde bir yer çıt etmiş, o gün bu gün bir türlü onaramadım orayı. Onaramadılar. Dipte, çok dipte bir yerde büyük bir öfkeyi, sonsuz bir nefreti barındırıyorum. O kadar dipte ki sanki artık benim değilmiş gibi geliyor bana. Ve bu yüzden de söküp atması bir o kadar imkansız. İnsan bunca yoğun ve yüklü, bir nefreti, bir umutsuzluğu, bir mutsuzluğu taşırken kimseyi sevemez, gerçekten sevemez. Sevmeyi becermek için biraz mutlu olmak gerekiyor. "