Ays
@Benimce
23 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
8/10
Beğendi
·28 günde okudu
·2021 5. kitabı
Reklam
Hakan Günday’ı tanımam ve bu kitabı okumaya başlamam, kitabındaki bir alıntıya rast gelmem ve cümlelerinin beni etkilemesi sonucunda oluşan merakla başladı. Gerçekten de cümle kurma biçimi, cümlede seçtiği kelimeler ve onları dizme şekli çok farklıydı, kendine hastı. İlk romanı Kinyas ve Kayra’yı hep görüyordum ama hiç okumak için yeltenmemiştim. Ama onu da Azil'i bitirdikten sonra en kısa zamanda okuma isteği oluştu.
Kitaba gelecek olursam, dediğim gibi kitabın cümleleri düşündürücü cümleler. Hatta sık sık cümleleri tekrarladım daha iyi anlayıp sindirebilmek için. Öyle alayım okuyayım bir kitap değil, sakinlik gerektiriyor diyebilirim.
Kitabın konusu hakkındaki en güzel özet ise, kapağındaki “Deha ile delilik arasında seyreden bir hayat...” cümlesi bence. Romanda Asil karakterinin hayatını okuyoruz. Ama sürekli gerçekleri değişen bir hayat ve hangisinin gerçek olduğunu bilemediğimiz çelişkili bir hayat. Asil ise dahilik ve delilik arasında gidip gelen ve bu sizin okurken bile nasıl birisi olduğuna tam hüküm veremediğiniz birisi. Tanrıyı, varoluşu, aileyi, iyiliği, kötülüğü sorgulayan ve özünü bulmak isteyen bir hayatı var. Kafasında yaşayan başka bir Asil'le uzlaşma çabası içerisinde diyebilirim. Kendini ararken bu saydığım olgulara takılan ve bunları kendince sebep sonuç olarak ortaya döken birisi.
Kitabı kendimce en basit şekilde açıklamak isteseydim eğer, romanın özünde eleştiri var derdim. Günday sanki romanda, aslı kendine ait olan düşüncelerini, sorgularını Asil'e konuşturtmuş gibi. Asil'in dehalıkla delilik arasında arayıp bulamadığı cevaplar, Günday'ın soruları sanki.
Açıkçası roman size farklı sorgulatmalar ve altı çizilesi cümleler sunuyor. Beni okurken düşündüren, yeri gelip kendini iki kez okutan sayfaları oldu. Böyle sizi düşündüren kitaplar okumayı
Öncelikle nedendir bilmiyorum ama benim için bitirmesi zor bir kitap oldu. Ama bu kesinlikle kitabın kalınlığından kaynaklı bir şey değildi. Bitirdikten sonra zihnimde daha bütünleşmesi için filmini de izlemek istedim ama tabiki romanından bağımsız bir filmdi o yüzden tavsiye etmem. Victor Hugo'dan okuduğum ilk kitaptı, belki de diline alışık olmadığım için afallamış olabilirim. Hugo'nun dilini tatmak için iyi bir seçim miydi bilemedim ama tahminimce diğer kitaplarında da dili (aslında anlatım tarzı desem daha doğru olabilir) pek farklı değildir diye düşünüyorum. Genel olarak kitaptan bahsedecek olursam, Fransız İhtilali sonrası yazılmış bir eser. Paris şehir planlamacıları Notre Dame Katedrali'nin eski ve bakımsızlığından ötürü katedrali yıktırmak istemişler. Hugo’da halkın ilgisini buraya çekmek ve katedralin yenilenmesini sağlamak için romanını yazmış ve yaklaşık 6 ayda tamamlamış. Ve roman, Notre Dame Katedrali'nin yenilenmesinde büyük rol oynamış. Hatta romanın bir kısmında oldukça uzun bir şekilde Paris'in mimari yapısını uzun betimlemelerle anlatılmış. İnsanların mimariyi düşüncelerini dışa vurmada kullandıklarını söylemek istemiş. Burayı okurken biraz sıkılmadım desem yalan olur. Ve Hugo'nun en parlak dönemlerinden birinde yayımlanmış. Konu olarak da birkaç cümle söylemem gerekirse romanda her ne kadar başkahraman kambur Quasimodo olsa da, bence bu romanın birden fazla başkahramanı ve her bir kahramanın kendi içinde ayrı olay örgüsü ve her birinin vermek istediği ayrı bir mesaj vardı. Zaten genel olarak Hugo romandaki karakterlerle o dönemin siyasi yapısını ve halkı ezdiğini, karakterlerin yaşamındaki olaylar doğrultusunda ve bunlara verilen kararlar çerçevesinde anlatıyor, bir yerde eleştiriyor. Aslında roman bir aşk üzerinden dönüyor desek pek de yanlış olmaz
